പുള്ളങ്കുഴൽ

നോക്കൂ പ്രിയേ...

നാം ഒന്നായിതീരുമ്പോൾ 

ഈ മുളങ്കാടുകൾ പോലും 

പുല്ലാങ്കുഴലായ് പൂത്തുനിൽക്കുന്നു 

നഷ്ട വസന്തം

പ്രിയപ്പെട്ട നഷ്ട വസന്തമേ 

എന്റെ ഇഷ്ട സ്വപ്നങ്ങളെ മാറോടണച്ചു

നിൻ അരികു പറ്റി കിടന്നിടാൻ 

ആ ചുടു നിശ്വാസത്തിൻ താപമെൻ

കുളിരിന്ന് പുതപ്പായിടാൻ 

ഇനിയുമെത്ര ശിശിരങ്ങൾ താണ്ടണം...

നിന്റെ പ്രണയം എന്റെ ജീവിതം മനോഹരമാക്കി

നിന്റെ അസാനിധ്യം എന്റെ കവിതകളെയും...

പിന്നിൽ നിന്ന് കുത്തിയവൾ

ഒരുവേള പിന്നിൽനിന്ന് കുത്തിയവൾ വീണ്ടും പിറകിലേക്കടുക്കുമ്പോൾ  ഭയപ്പെടുന്നൊരെൻ മനസ്സിനെ ചൊല്ലിയായിരുന്നു അവളുടെ പരാതി....

പ്രണയത്തിന്റെ ചതി

പ്രണയം നമ്മെ വീര്യംകൂടിയ മദ്യംപോലെ നമ്മെ ഉന്മത്തനാവും

 കേടുവന്ന ചാരായം പോലെ ഒരുനാൾ

നമ്മെയും ചതിക്കും 

പ്രണയത്താൽ കണ്ണും കരളും  നഷ്ടപ്പെട്ടവരത്രെ രുചിച്ചവർ അധികവും 

ഒരിക്കൽ വഞ്ചിച്ച സ്ത്രീയുടെ അടുത്തേക്ക് 

വീണ്ടും പോകരുത്...

വാക്ക് പാലിക്കാത്തവരുടെ കൂടെ 

വീണ്ടും കൂട്ടു കൂടരുത്...

ഒരിക്കൽ തെറ്റിപ്പോയ വഴികളിലേക്ക് 

വീണ്ടും കാൽ വെക്കരുത്...

ഒരേ വഞ്ചനയിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും വീഴുക എന്നത് പാഠമില്ലായ്മയാണ്...

വാക്കിൽ മാത്രം മധുരം നിറക്കുന്നവർക്ക്

അർഥം അറിയണമെന്നില്ല...

തിരിച്ചറിവുകൾ പാഠമാവുമ്പോളാണ്

നീ ശക്തനായി മാറുന്നത്...

അനുഭവിച്ച സ്നേഹത്തിൻ ആത്മാർത്ഥതയെ

കീറിമുറിച്ചവളാണവൾ 

പല്ല് കടിച് ഞെരിച്ചു പുഞ്ചരിയാൽ മുഖം

മറച്ചവളായിരുന്നവൾ

ഒരിക്കൽ വഞ്ചിച്ച സ്ത്രീയുടെ അടുത്തേക്ക് വീണ്ടും പോകരുത്...

വിധവകൾ പുഞ്ചിരിക്കുമ്പോൾ

ഒരു വിധവയായ സ്ത്രീയെ കല്യാണം കഴിക്കണം എന്തായിരുന്നു എന്റെ ആഗ്രഹം... എന്റെ വിശാലമായ മനസ്സിനെ പുകഴ്ത്താൻ വരട്ടെ... ഞാൻ എത്ര സൂത്രശാലി...

കണക്കുകൾ കൂട്ടിയും കുറച്ചും നോക്കിയ എനിക്ക് കിട്ടിയ ഉത്തരത്തിൽ ഏറ്റവും ലാഭംകരമത്രേ അത്...  

എന്താണന്നല്ലേ.. പറയാം....

ഒന്ന് പ്രവാചകന്റെ മാതൃകയും കരുണമായനായ അല്ലാഹുവിന്റെ അടുത്ത് നിന്നുള്ള പ്രതിഫലം തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ ലാഭം... 

അത് മാത്രമോ? അല്ലേ അല്ല.. 

ജീവിച്ചു തുടങ്ങും മുൻപേ സകലവും നഷ്ടപ്പെട്ടു ഭൂമിയിലെ സന്തോഷങ്ങളുടെ നാളുകൾ അസ്തമിച്ചു എന്ന് കരുതി കണ്ണീരിനാൾ നാല് ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ ഇരുട്ട് മൂടി കിടക്കുന്ന ജീവിതത്തിൽ ഒരു വെളിച്ചമായി നമുക്ക് അവളിലേക്ക് അടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ, കനലെരിയുന്ന ഹൃദയത്തിൽ ഒരിറ്റു കുളിർ തെന്നലായ് കടന്നു ചെല്ലാൻ സാധിച്ചാൽ ആ കണ്ണുകളിലെ പ്രതീക്ഷകൾക്കും പുതു ജീവനും അല്ലാതെ വേറെ ആർക്ക് സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയും അവരെക്കാൾ കൂടുതൽ നമ്മെ? അവരുടെ ഓരോ പുഞ്ചിരിക്കും കാരണക്കാർ നമ്മൾ ആയി മാറുമ്പോൾ ഈ ജീവിതം എത്ര ലാഭകരം അല്ലെ?

ഇനി പറയൂ... ഞാൻ എത്ര സൂത്രശാലി?