പ്രവാസം

മാറ്റിവെക്കാം നമുക്ക്‌ നമ്മലെ
മാറ്റി മറിക്കാം കൂടെപ്പിറപ്പുകളെ
ചോരനീരാകുംവരെ  ചുമട് താങ്ങിടാം
ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന ചുടുമണലിനെ ച്ചുംബിചിടാം
എങ്കിൽ നാടിനും വീട്ടിനും തനലെകിടാം
അടിമയെന്നാക്കി തിരുത്തിടം വിസ ഉടയോന്റെ കൽകലിൽ
കൊണ്ടു സമര്പ്പിചിടാം
ഉള്ളിലുരങ്ങും  വിഗാരത്തെ ഛെദിച്ചിടാം
വീണ്ടും ഉണരാതിരിക്കാൻ
മനസ്സിനകത്ത് ഒരു കുഴി  കുത്തി
തന്റെ സ്വപ്നങ്ങളും നഷ്ടങ്ങലും
ഒക്കെ കുഴിച്ചു മൂടാം നമുക്ക്
എന്നിട്ട് പിന്നിട്ടു പോന്ന വഴികളിലെ
ഒരു പിടി നലല നാളുകളെ മത്രം
മാറോടണച്ചു നമുക്കൊന്നുറങ്ങാം
എന്നെങ്കിലും ദൈവം മിഴികൾ
തുറന്നെന്നെയും നോക്കിടും
എന്നുള്ള സ്വപ്നവും കണ്ടു കണ്ടങ്ങനെ