നാൻ മരിച്ചാൽ

നാൻ മരിച്ചാൽ

എന്നെ വെള്ള പുതച്ചു കിടത്തിയത്
കണ്ടു നിന്റെ ഹൃദയം തകരരുത്
പല്ലു കടിച്ചുപിടിച്ചെങ്കിലും
മെല്ലെ ഒന്ന് മന്ദഹസിച്ചീടണം

പ്രണയത്താൽ മാത്രം നീ  നോക്കി
യിരുന്നോരാ നോട്ടം  നോക്കിയൊരിത്തിരി
സമയം ഇരിക്കണം നിൻ
കൈകൾകോർത്തെന്നിലായ്

കവിളിലായ് മെല്ലെ നീ നുള്ളണം
പിന്നെ കുസൃതിയാൽ എന്നും
വിളിക്കുമാ കള്ളനെന്നെന്നെ
നീ ഇന്നും വിളിക്കണം

സ്നേഹത്താൽ ചുംബിച്ചിടുമാ
ചുംബനം എൻ നെറ്റിയിൽ ഒന്നമർത്തി
ചുംബിക്കണം നിൻ മിഴികൾ മെല്ലെയടച്ചു സാധ്യമെങ്കിൽ മൂന്നുവട്ടം

ചലനമറ്റൊരെൻ ജഡം നിൻ
കണ്ണിലേക്കായ് നോക്കവേ
നിന്റെ മൃദുലമാം കൈകൾ
കൊണ്ടത്‌ മെല്ലെ അടക്കണം

പിഞ്ചോമന മക്കളെ കുളിപ്പി-
ക്കുമ്പോലെ എന്നെയും
നീ കുളിപ്പിക്കണം നല്ലോണം
കണ്ണിലൊന്നും സോപ്പ് ആവാതെ

അവസാനമായി മൂന്നു കഷ്ണം
തുണിയിൽ പൊതിഞ്ഞിടുമ്പോൾ
ആചുണ്ടുകൾ കൊണ്ടൊരു സലാം
ചൊല്ലണം,ചെവിയിൽമെല്ലെ..

നിന്നില്നിന്നുയരുമാ ചെമ്പക
സുഗന്ധതിലെന്നെ  പുരട്ടണം
നിന്റെ ഗന്ധം എനിക്കെന്റെ
ഖബറിൽ വമിക്കണം

ഉറ്റവർ എന്നെയും കട്ടിലിലേറ്റി
മറയുമ്പോൾ നീ മെല്ലെ വന്നു
ഉമ്മറ ജാലകവാതിലിലൂടെന്നെ
എത്തിനോക്കീടണം

നാൻ അകലുന്നതും നോക്കി
എന്നും ഇരിക്കുന്ന പോലെ
നീ അന്നുമിരിക്കണം - നിന്നെ
കണ്ടു കൊണ്ടെനിക്ക് യാത്രയാവണം-നിന്നെ
ക്കണ്ടു കൊണ്ടെനിക്ക്  യാത്രയാവണം-നിന്നെ
കണ്ടു കൊണ്ടെനിക്ക് യാത്രയാവണം...

Safalamavatha ormakal

സഫലമാവില്ലെൻ പ്രണയമെങ്കിലും

ഇന്നീ നിശാസന്ധ്യയിൽ

നിരാശകന്റെ
കമീസുമണിഞ്ഞു
നീയുമൊത്തുള്ളോരാ മധുര
സുന്ദര മുഹൂർത്തങ്ങൾ
അയപെറുക്കി
നഷ്ട സ്വപ്നങ്ങളെ
കെട്ടിപ്പുണർന്നൊന്നുറങ്ങിടട്ടെ . .

പ്രവാസം

മാറ്റിവെക്കാം നമുക്ക്‌ നമ്മലെ
മാറ്റി മറിക്കാം കൂടെപ്പിറപ്പുകളെ
ചോരനീരാകുംവരെ  ചുമട് താങ്ങിടാം
ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന ചുടുമണലിനെ ച്ചുംബിചിടാം
എങ്കിൽ നാടിനും വീട്ടിനും തനലെകിടാം
അടിമയെന്നാക്കി തിരുത്തിടം വിസ ഉടയോന്റെ കൽകലിൽ
കൊണ്ടു സമര്പ്പിചിടാം
ഉള്ളിലുരങ്ങും  വിഗാരത്തെ ഛെദിച്ചിടാം
വീണ്ടും ഉണരാതിരിക്കാൻ
മനസ്സിനകത്ത് ഒരു കുഴി  കുത്തി
തന്റെ സ്വപ്നങ്ങളും നഷ്ടങ്ങലും
ഒക്കെ കുഴിച്ചു മൂടാം നമുക്ക്
എന്നിട്ട് പിന്നിട്ടു പോന്ന വഴികളിലെ
ഒരു പിടി നലല നാളുകളെ മത്രം
മാറോടണച്ചു നമുക്കൊന്നുറങ്ങാം
എന്നെങ്കിലും ദൈവം മിഴികൾ
തുറന്നെന്നെയും നോക്കിടും
എന്നുള്ള സ്വപ്നവും കണ്ടു കണ്ടങ്ങനെ

അനുരാഗമോഹിനി അറിയുവാനായി

അറിയുമൊ പ്രിയതെ നീ എൻ കഥനങ്ങൾ
അരിയാതെ നോവുന്നോരെൻ വ്യസനങ്ങൾ
അതിനൊന്നുമിനി ഒരു കഥയില്ല എങ്കിലും
അവസാനമില്ലെന്റെ പ്രണയത്തിനിവിടെ

അവനിയിൽ ഞാനിന്ന് ഏകാനെന്നാലും
അണയാത്ത ദീപം എൻ ഹൃദയത്തിലുണ്ട്
അകലെ എൻ മിഴികൾ നിനക്കായ്തൊഴുന്നു
അതി മധുരമൊഴുകുന്ന പുതുജീവനെകാൻ

അരികിലായ് നിന്മാരനണിയുമ്പോയെല്ലാം
അഴകേരും മിഴി നിരഞ്ഞൊഴുകുന്നതെന്തെ
അരയന്ന പിടപോലെ ഒളി മിന്നിടെണ്ടേ
അധരത്തിൽ നിറയേ ചിരി തൂകിടേണ്ടെ 

അനുരാഗ നാളുകൾ  അകമിൽ മറക്കു
അതിലെന്റെ പ്രണയവും അടിവേരറക്കൂ
അലിവാർന്ന നിന്മനം തളരാതെ നൊക്കൂ
അതിനിന്ന് മുതലൊരു പുതു മൂടി ചാർത്തൂ

അറിയുനീഇല്ലൊരു പരിഭവംതെല്ലോളം
അന്നു നീ തന്നൊരാ സ്നേഹം എനിക്കായ്
അതു മതിയെന്നുള്ളിന്റെ താപം ശമിക്കാൻ
അവസാന ശ്വാസം നിലക്കും വരേയ്ക്കും

എന്നമ്മക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു നീ പറഞ്ഞൊരാ ചോരയും നീരും

 

എന്നമ്മക്കും  ഉണ്ടായിരുന്നു 
നീ പറഞ്ഞൊരാ  ചോരയും നീരും
ഒത്തിരി സൌന്ദര്യവും
ഇത്തിരി  നല്ലകാലവും

ഒക്കെയും ഊറ്റിക്കുടിച്ചു 
ഒന്നുമറിയാത്തവനെ പോൽ 
പുലമ്പുന്നു നീ  ഇന്ന്
ഇനിയും മറന്നു എങ്കിൽ 
തിരിഞ്ഞു നോക്കുക
ഇന്നലകളിലെക്ക്

അര്ധനിശയിലെ ചന്ദ്രനാമെന്നമയിൽ
അർദ്ധ ബോദതിൽ നീ 
വരച്ചിട്ട നിൻ കുഴിനഖ  ചാലുകൾ 
ഇന്നും അസ്തമിക്കാതെ 
കിടപ്പുണ്ട് മാറിടത്തിൽ

അരുതെന്ന് പറഞ്ഞു കാലുപിടിച്ചതും 
ആരുമറിയില്ല എന്നലറി നീ 
വാരിപ്പുനർന്നതും 
മറന്നു പോയെങ്കിൽ തിരിഞ്ഞു നൊക്കുക 
ആ ഇരുളാണ്ട രാത്രികളിൽ

പിഴച്ചു പെറ്റന്നമ്മ 
ഊര് തെണ്ടി എന്നെ ഊട്ടുവാൻ 
ഒടുവിലായ് നിനനിൽ 
തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ ഒറ്റയ്ക്കല്ല
നീ കാണിച്ച പാപത്തിൽ ഉയര്ന്നു 
ഞാനും ഉണ്ടായിരുന്നിന്ന് 

സുമുഖ  യമെന്നമ്മതൻ പൂമുഗത്തിൽ
ണീ തീർത്ത സിഗരട്ട് ചിത്രങ്ങൾ
വിരൂപയാക്കി എങ്കിലും 
സിരസു കുനിച്ചു ഇളകാതെ നൊക്കുക 
കാണുമാ പഴയ കാലത്തിൻ 
നഖചാലുകൾ 

മിഴിനീരു കൊണ്ടെന്നെ  കഴുകി 
ഞാനിന്നു വെളുത്തിരിക്കുന്നു 
അമ്മതൻ സൌധര്യം 
ഇന്നു പകര്ന്നു തന്നെനിക്ക് 
അമ്മിഞ്ഞതിൽ കലര്ത്തി . .

ആരോടുമിന്നോളം പറഞ്ഞതില്ല  
പരിഭവം ഒരിറ്റും
ആർക്കുമൊരു ശല്യമാകാതെ 
പോയിടാം എന്നാലും 
ആവുവോളം തിന്നു തീർത്തോര 
പാവം ജടത്തിൻ 
അസ്ഥി എങ്കിലും ബാക്കിവെക്കുക
എനിക്കുള്ളറിഞ്ഞമ്മേ  എന്നു 
വിളിക്കുവാനെങ്കിലും

                        (എൻ എം കെ. നിട്ടൂർ)